Adolf loos.
The Semler residence 1932
Raumplan.
Was een Oostenrijkse architect en denker die bekendstaat om zijn kritische houding tegenover decoratie en ornament. Hij verzette zich fel tegen de overdadige stijl van zijn tijd en pleitte voor een architectuur die eerlijk, functioneel en tijdloos is. Zijn ideeën vormden een belangrijke overgang naar het modernisme.
Ontwerpstrategie:
-Form follows function, de indeling en vorm van een gebouw vertrekken vanuit functie en dagelijks leven
-Raumplan, ruimtes worden ontworpen op basis van hoogte en beleving, niet als vlakke plattegronden
-Contrast tussen interiuer en exteriuer, sobere gevels tegenover rijke, warme interieurs met hoogwaardige materialen
-Ornamentloos, de nadruk ligt op de materialiteit en gebruik van de ruimtelijke indeling
Mijn ontwerp
De woning gelegen in Pilsen heeft een sobere en bijna gesloten buitenkant, volledig vrij van ornament, wat typerend is voor Loos’ afkeer van decoratie als visueel statement.
Binnenin is er een veel rijkere ruimtelijke ervaring. De ruimtes zijn ontworpen volgens het principe van de Raumplan, waarbij verschillende kamers elk hun eigen hoogte en sfeer krijgen, afgestemd op hun functie.
De Semler Residence toont hoe Loos architectuur benadert als een ruimtelijke en functionele compositie, waarin comfort, gebruik en materialiteit belangrijker zijn dan uiterlijke vorm.
De blauwe intieme ruimte
Een bijzonder element in de Semler Residence is de blauwe, intieme ruimte, die mooi laat zien hoe Adolf Loos kleur en sfeer bewust inzet. In tegenstelling tot de sobere buitenkant en de rustige materialiteit overal in het huis, voelt deze ruimte meer gesloten en geborgen aan.
De diepe blauwe kleur en de lage plafonds versterkt het gevoel van intimiteit en rust en maakt de ruimte minder openbaar dan de andere leefruimtes.
Voor mijn analyse ontwerp II, heb ik heel dit gebouw geanalyseerd en een maquette van gemaakt ->
Adolf loos is de grondzetter van het Raumplan.
Dat is een architectonisch concept, geïntroduceerd door Adolf Loos, waarbij ruimtes niet op traditionele, gelijkvloerse verdiepingen worden ingedeeld, maar in een driedimensionaal "puzzel" van niveaus, variërend in hoogte en grootte, afgestemd op hun functie.
Elke ruimte krijgt binnen dit systeem een eigen positie en karakter. Meer publieke ruimtes zijn vaak hoger en opener, terwijl meer private of intieme ruimtes lager en beschutter zijn.
Het Raumplan zorgt ervoor dat het interieur niet lineair of voorspelbaar is. Beweging door het huis gebeurt via subtiele niveauverschillen en doorkijken, waardoor ruimtes visueel met elkaar verbonden blijven zonder hun eigen identiteit te verliezen.
In mijn ontwerp II heb ik deze gedachtengang gebruikt en uitgewerkt in een eigen ontwerp.
Mijn ontwerp
1870-1933